Opublikowano w kategorii: Publikacje prasowe

Tygodnik Niedziela – Sól ziemi: Wielki lekarz

Kilka tygodni temu minęła dwudziesta rocznica śmierci prof. dr. hab. Ireneusza Roszkowskiego – nestora polskiego położnictwa i ginekologii oraz pioniera obrony życia; miłośnika kultury i przyrody polskiej, wspaniałego męża i ojca czworga dzieci.

Prof. Ireneusz Roszkowski urodził się 25 marca 1909 roku w rodzinie ziemiańskiej o tradycjach patriotycznych. W 1935 roku ukończył studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Warszawskiego. We wrześniu1939 jako podporucznik rezerwy WP uczestniczył w wojnie obronnej jako kierownik pracowni chemiczno-bakteriologicznej Szpitala Polowego. Został ranny i wzięty do niewoli, z której uciekł. W czasie okupacji działał w konspiracji, operował rannych żołnierzy AK m.in. w zamachu na  Kutscherę. Był jednym z inicjatorów i organizatorów nauczania studentów medycyny „na Boremlowie”, które po wojnie przekształciło się w  wydział lekarski Uniwersytetu Warszawskiego.

Po wojnie pracował w Klinice Położniczo-Ginekologicznej w Warszawie u prof. Adama Czyżewicza. Po obronie pracy habilitacyjnej został docentem u prof. Henryka Gromadzkiego w Klinice Położniczo-Ginekologicznej Akademii Medycznej w Gdańsku, następnie do 1955r był kierownikiem Kliniki Położnictwa i Ginekologii A.M. w Poznaniu.  Od 1955 roku do emerytury w 1979r, kierował  II Kliniką Położnictwa i Ginekologii w Warszawie. Stworzył z tego ośrodka najnowocześniejszą klinikę w Polsce, opartą o liczne laboratoria diagnostyczno- badawcze. Klinika przy ulicy Karowej stała się wzorem. To tutaj po raz pierwszy w kraju odbyły się badania pacjentek przy użyciu aparatów USG, również jako pierwszy w kraju został zorganizowany system „rooming in” – dzieci zostawały z matką od razu po porodzie.

Był inicjatorem i organizatorem „szkół matek” w Polsce (650 w 1954 r.), które w następnych latach uległy ewolucji w „Szkoły Rodzenia”. Jako narodowy dramat przyjął ustawę aborcyjną w 1956r i swoją działalnością starał się za wszelką cenę bronić życia. W  jednym z wywiadów mówił: „choć została wprowadzona ustawa o dopuszczalności przerywania ciąży, ale dzięki mnie zaczęto ją realizować naprawdę dopiero w 1960 roku. Przez te cztery lata obliczyłem, że kraj zawdzięcza co najmniej 750 000 Polaków, których udało się ocalić od zniszczenia. Zrobiłem to przede wszystkim jako Polak dla mojego kraju”. Jak to się stało? Kobiety, które zgłaszały się do przerwania pierwszej ciąży, musiały podpisać formularz, gdzie wymienione były wszystkie możliwe powikłania, związane z tym zabiegiem. Wiele kobiet pod wpływem tych argumentów zmieniały decyzję i rodziły dzieci. Nie dziwi, że w darowanej profesorowi przez Prymasa Tysiąclecia książce „Listy pasterskie Prymasa Polski 1946-1974”, kard. Wyszyński napisał taką dedykację:  „Szanownemu Panu Profesorowi Dr Ireneuszowi Roszkowskiemu z wyrazami głębokiej czci i uznania dla Jego niezłomnej walki o ratowanie życia Polaków i o zdrowie kobiet polskich”. W warszawskiej bazylice pw. Św. Krzyża jest tablica upamiętniająca profesora.

Prof. Ireneusz Roszkowski ze wszystkich wyróżnień najbardziej cenił sobie Złoty Medal Polskiej Akademii Medycznej z 1991r.  „Medicus Magnus”, który otrzymał za wybitne zasługi dla rozwoju i humanizacji medycyny. Na jego rewersie czytamy:” Medal jest symbolem wdzięczności dla tych, którzy tworzą nieprzemijające wartości, dla tych, którzy znaleźli miejsce w historii oraz w ludzkich sercach i umysłach”.

Z okazji dwudziestolecia śmierci prof. Ireneusza Roszkowskiego grupa senatorów wraz z niżej podpisanym zwróciła się do Marszałka Senatu o zorganizowanie sesji poświęconej osobie i dokonaniom prof. Ireneusza Roszkowskiego, a do Ministra Zdrowia z wnioskiem o rozważnie możliwości nadania jednej z placówek bądź instytucji podległych MZ imienia prof. Ireneusza Roszkowskiego.

 

Jan Maria Jackowski

Źródło: Niedziela Ogólnopolska 22/2016