Opublikowano w kategorii: Publikacje prasowe

Tygodnik Niedziela – Sól ziemi: Chrześcijańskie dziedzictwo narodu

Już za kilka dni odbędą się w Poznaniu i Gnieźnie centralne uroczystości kościelne i państwowe 1050-lecia Chrztu Polski. 14 kwietnia w Gnieźnie będzie miała miejsce m.in. uroczysta Msza Święta w katedrze, przy relikwiach św. Wojciecha, jak również celebracja jubileuszowa w Ostrowie Lednickim, gdzie na pamiątkę rocznicy chrztu zabrzmi dzwon „Mieszko i Dobrawa”. 15 kwietnia obchody będą kontynuowane w Poznaniu, gdzie po raz pierwszy poza Warszawą odbędzie się Zgromadzenie Narodowe, czyli wspólne obrady posłów i senatorów z udziałem 1200 osób, w tym wielu ważnych gości z Europy i świata.

W związku z tą doniosłą rocznicą w Senacie RP ustanowiliśmy Rok 2016 Rokiem Jubileuszu 1050-lecia Chrztu Polski. W specjalnej uchwale podkreśliliśmy doniosłość decyzji Mieszka I o przyjęciu chrztu w obrządku zachodnim, która stała się fundamentem państwowości polskiej na przestrzeni całych naszych dziejów. Napisaliśmy także: „Senat Rzeczypospolitej Polskiej składa hołd pierwszemu historycznemu władcy Polski – Mieszkowi I, którego decyzja o przyjęciu chrztu w obrządku zachodnim w roku 966 miała fundamentalne znaczenie dla dziejów Narodu i Państwa. Książę Mieszko I z dynastii Piastów zjednoczył plemiona polskie w jeden organizm państwowy, określił w walce i przez zabiegi dyplomatyczne jego terytorium. Przyjęcie przez niego chrześcijaństwa dopełniło procesu państwotwórczego w wymiarze ideowym i etycznym”.

Co bardzo ważne u początku Polski powstawały równolegle administracyjne struktury kościelne i państwowe. Z tego wynika między innymi fenomen nierozerwalnego związku Kościoła z Narodem, co bywa niezrozumiałe oraz jest kwestionowane przez tych, którzy nie znają naszej tożsamości i dziedzictwa. Dzięki chrześcijaństwu nasz kraj cechowała tolerancja religijna i kulturowa oraz doświadczenie tygla międzycywilizacyjnego, wielokulturowość i wielość etnicznych tradycji, jakie tworzyły obszar międzymorza na którym rozciągały się ziemie I Rzeczpospolitej. To doświadczenie Europy środkowo-wschodniej będące efektem spotkania tradycji Wschodu i Zachodu, a więc dwóch płuc, które ożywiają od wieków nasz kontynent. To dziedzictwo przeszłości stanowi nasz narodowy skarb i świadectwo naszej ponad tysiącletniej obecności we wspólnej Europie.

W dzisiejszym świecie właśnie obrona tożsamości kulturowej i narodowego dziedzictwa jest wyznacznikiem nowoczesności i dalekowzroczności.  Dlatego globalizacja polityczna, ekonomiczna, a przede wszystkim kulturowa, jakiej obecnie jesteśmy świadkami, wymaga od współczesnych państw – chcących aktywnie uczestniczyć w życiu wspólnoty międzynarodowej i trwać przy swoich korzeniach – tworzenia odpowiednich struktur, które umożliwią zachowanie swoich suwerennych praw w nowych warunkach. Taka perspektywa stawia wyzwania nie tylko przed sprawującymi władzę w Rzeczpospolitej, ale przede wszystkim wymaga konsekwentnego i twórczego  sposobu podtrzymania pamięci religijnej, historycznej, kulturowej przez każdego z nas i przez polskie rodziny. Chrześcijańskie dziedzictwo kulturowe powinno stać się zatem wizytówką Polski jako kraju atrakcyjnego i twórczego, tym bardziej, że kultura jest najbardziej efektywnym narzędziem promocji kraju za granicą.

Tym, którzy kontestują nasza historię i tożsamość chrześcijańską – a tacy się zdarzają – dedykuję kilka zapisów Konstytucji RP. Ustawa zasadnicza nakłada na państwo konkretne zobowiązania: „przekazywanie przyszłym pokoleniom wszystkiego, co cenne z ponadtysiącletniego dorobku” (wers 11 preambuły Konstytucji); umacnianie „kultury zakorzenionej w chrześcijańskim dziedzictwie narodu i ogólnoludzkich wartościach” (wers 9 preambuły, odnoszący się także do wersu 5) czy wreszcie nakaz, iż „państwo stwarza warunki upowszechniania i równego dostępu do dóbr kultury, będącej źródłem tożsamości narodu polskiego, jego trwania i rozwoju”.

 

Jan Maria Jackowski

Źródło: Niedziela Ogólnopolska 16/2016