Opublikowano w kategorii: Publikacje prasowe

Tygodnik Niedziela – Sól ziemi: Spieszmy się kochać ludzi

1 czerwca przypada jubileusz 100-lecia urodzin ks. Jana Twardowskiego (1915 – 2006), gorliwego kapłana i wybitnego lirycznego poety religijnego. Ks. Jan był nie tylko świadkiem, ale również uczestnikiem historii Polski XX wieku. Jako syn warszawskiego kolejarza przez całe życie był związany ze stolicą Polski: maturę zdawał w Gimnazjum im. Tadeusza Czackiego w Warszawie, ukończył polonistykę na Uniwersytecie Warszawskim. Jako poeta debiutował w 1937 roku, a w czasie wojny był żołnierzem Armii Krajowej i uczestnikiem Powstania Warszawskiego. Jeszcze podczas okupacji niemieckiej wstąpił do tajnego Seminarium Duchownego w Warszawie, święcenia przyjął z rąk ks. bpa Wacława Majewskiego 4 lipca 1948 roku.
Jako kapłan pracował w różnych parafiach archidiecezji warszawskiej, był także wykładowcą w warszawskim seminarium. Od 1960 roku aż do emerytury był rektorem kościoła Sióstr Wizytek w Warszawie, w którym głosił słynne kazania dla dzieci. Był duszpasterzem środowiska literackiego i artystycznego, a także spowiednikiem chorych w szpitalach. I pisał wiersze, publikowane w zbiorach: „Wiersze” (1959), „Znak ufności” (1970) – tom, który przyniósł poecie dużą popularność, „Zeszyt w kratkę. Rozmowy z dziećmi i nie tylko z dziećmi” (1973), „Niebieskie okulary” (1980), „Który stwarzasz jagody” (1983), „Na osiołku” (1986), „Nie przyszedłem pana nawracać. Wiersze 1939-85” (1986), „Sumienie ruszyło” (1989), „Niecodziennik” (1991) – to głównie zbiór anegdot okraszony kilkoma krótkimi wierszami, „Nie martw się” (1992), „Wiersze” (1993). W 1999 roku Katolicki Uniwersytet Lubelski nadał mu tytuł doktora honoris causa. Zmarł 18 stycznia 2006 roku i został pochowanych w Świątyni Opatrzności Bożej w Panteonie Wielkich Polaków.
Z okazji jubileuszu 100-lecia urodzin ks. Jana już na początku października ubiegłego roku grupa senatorów PiS wraz z niżej podpisanym złożyła projekt uchwały, aby ustanowić rok 2015 Rokiem ks. Jana Twardowskiego. W projekcie uchwały napisaliśmy m. in:. <<Jego wiersze zyskały wielką popularność. Uczył mądrej życzliwości – „śpieszmy się kochać ludzi, tak szybko odchodzą” – i pokory: „Być nie zauważonym by spotkać się z Tobą”. Pisał: „wdzięczność jest najbardziej religijnym uczuciem”, a także: „Tylko ten, kto trwa w miłości Boga, jest spokojny”. Uczył wiary i patriotyzmu; uczył liryką i swoim przykładem. Rok, w którym przypada setna rocznica urodzin Księdza Prałata Jana Twardowskiego, poświęcamy Jego pamięci >>.
Jednak senatorowie PO, którzy w drugiej izbie dysponują bezwzględną większością, nie chcieli się zgodzić na ustanowienie Roku ks. Jana Twardowskiego, choć Senat może ustanowić trzy wybitne postacie osoby jako patrona danego roku. 21 maja została zatem przyjęta jedynie uchwała okolicznościowa w setną rocznicę urodzin ks. Jana Twardowskiego. Z naszego projektu zostało jednak przesłanie, które oddaje na czym polega wielkość tego kapłana i Polaka. „Senat Rzeczypospolitej Polskiej w setną rocznicę urodzin honoruje pamięć Księdza Prałata Jana Twardowskiego. Senat Rzeczypospolitej zwraca się do uczelni, szkół, organizacji społecznych i mediów z apelem o upowszechnianie twórczości Księdza Prałata Jana Twardowskiego. Niech pogodna, nieraz żartobliwa, życzliwa i mądra liryka warszawskiego kapłana stanie się jednym ze źródeł dumy z narodowej, polskiej kultury”.

Jan Maria Jackowski

Źródło: Niedziela Ogólnopolska 22/2015